Alireza Malekian

2012-02-13T01:13:00.000+03:30

Alireza Malekian | Photographer

رابرت کاپا در قزوین و خمینی شهر

2012-02-13T01:11:00.000+03:30

ابراهیم نوروزی | از مجموعهٔ عکس راه یافته به وورد پرس فوتو ۲۰۱۲

چند روزی است که راه یافتگان و برگزیدگان «وورد پرس فوتو» اعلام شده‌اند. مجموعه عکسی از ابراهیم نوروزی برندهٔ جایزهٔ دوم بخش «رویدادهای معاصر» شده است که جای تبریک به جامعه عکاسی و مطبوعات دارد. در میان عکس‌های مجموعهٔ ابراهیم نوروزی، فریمی حضور دارد که مرا بی‌واسطه به یادداشت جان سارکفسکی و عکس رابرت کاپا پرتاب می‌کند: بی‌هیچ قضاوتی و تنها به واسطه مفاهیم مشترکی که عکس رابرت کاپا و تک فریم ابراهیم نوروزی - جدا از مجموعه‌اش - منتقل می‌کنند.

Robet Capa | Collaborator Woman who had a German Soldier’s Child | 1944

جان سارکوفسکی در کتاب «نگاهی به عکس‌ها» در قسمتی از یادداشت‌اش بر عکس رابرت کاپا می‌نویسد:

جنبهٔ وحشت این عکس، در لبخندی است که بر چهره جماعت مردم وجود دارد ... چیزی که تصویر کاپا را تکان دهنده می‌کند، این است که خود جماعت حاضر لذت می‌برد.

عکس‌های ترم دو

2012-01-31T21:43:00.001+03:30

دو ترم است که واحد‌های عکاسی دانشگاه را با کیارنگ علایی می‌گذرانم. کلاس‌های کیارنگ علایی همواره و با یک ریتم ثابت، پرانرژی و آموزاننده هستند و تجربه‌ای عالی - حداقل برای من که به عکاسی علاقه دارم - به حساب می‌آیند. کار‌های عملی ترم مهر ۱۳۹۰ شامل چهار عکس می‌شد که به تدریج و در میان هفته‌های ترم تحویل استاد می‌دادیم. من اینجا عکس‌ها را به ترتیبی که تحویل داده شده‌اند نمایش نمی‌دهم: دو عکس ابتدایی شامل عکس‌هایی می‌شوند که به صورت گروهی (من، بنیامین رضیان و آرمان خیراندیش) تهیه کرده‌ایم و دو عکس آخر حاصل تلاشم فردی‌ام هستند.

خواهر کوچک‌تر / زود‌تر از بقیه / پی می‌برد؛ / به عیب‌های داماد | عکس از: علیرضا ملکیان، بنیامین رضیان، آرمان خیراندیش

حالا که مرد فرزند دارد / همهٔ سگ‌های محله را / به نام می‌شناسد | عکس از علیرضا ملکیان، بنیامین رضیان، آرمان خیراندیش

همسایه | عکس از: علیرضا ملکیان

پدر و مادر ما چقدر با هم مهربانند؟ | عکس از: علیرضا ملکیان

عکس پذیرفته شده در ششمین جشنواره ملّی عکس اردیبهشت هرمزگان

2012-01-24T10:48:00.002+03:30

بدون عنوان / بخش آزاد ششمین جشنواره ملّی عکس اردیبهشت هرمزگان / عکاس: علیرضا ملکیان

پی نوشت) فراخوان هفتمین جشنواره ملّی عکس اردیبهشت هرمزگان:
سایت عکاسی / انجمن عکاسان هرمزگان

بین این دو حرف

2012-01-21T10:52:00.001+03:30

«یک شرجی آرام»: نمایشگاه تک عکس‌های کیارنگ علایی در میانه دی ماه ۱۳۹۰ در گالری خانه هنرمندان مشهد برگزار شد. عکس‌های متفاوتی در نمایشگاه حضور داشتند: متفاوت از یکدیگر. برای من نمایشگاه میان دو عکس معلق بود. عکسی که سهل و ممتنع بودنش توانایی خوانش عکسم را به مبارزه می‌طلبید و عکسی کاملا متفاوت و جدا افتاده از عکس‌های شرجی آرامِ نمایشگاه که مرا مجذوب خود کرد. کیارنگ علایی لطف کرده است و این دو عکس را در اختیارم قرار داده تا شما را در تجربهٔ خود شریک کنم.

جزیره کیش / بهار ۱۳۸۹ / عکاس: کیارنگ علایی

ساده است؟ به هیچ وجه. شاید در نگاه اول به نظر پیش پا افتاده بیآید، اما بالافاصله سوالی این خیال را بر هم می‌زند: چرا عکاس می‌خواهد ما این فصا - مکان - ترکیب را ببینیم؟ دَر و زمینه تختی که بر آن نصب شده است؛ طنابی که آرامش کادر را بر هم نمی‌زند. معنی این سادگی را تا حدود زیادی می‌توان با دیدن عکس‌های دیگر نمایشگاه درک کرد: «یک شرجی آرام» روایتی ست از خاطراتی مشترک که در پستوی ذهن و ناخودآگاهمان نهان شده اند و با دیدن این عکس ها دوباره به خاطرمان می آیند.

مشهد / زمستان ۱۳۸۸ / عکاس: کیارنگ علایی

زنی در میان زباله‌ها مانند عکس دیگری از جسد پوسیدهٔ حیوانی غیر قابل تشخیص و چند عکس دیگر از مجموعهٔ «یک شرجی آرام» جدا هستند و خلوت نمایشگاه را بر هم می‌زنند اما به طرز شگفت انگیزی من را (ما را؟) به دیدن خود فرا می‌خوانند. تلخ هستند و صریح و زبان عکاسانه متفاوتی دارند. به خصوص این عکس، یک شوک کامل است: بی‌وقفه، بدون اینکه تردیدی داشته باشد، مفاهیم خود را منتقل می‌کند.

پی نوشت) کتاب نمایشگاه با مشخصات زیر منتشر شده است: یک شرجی آرام / عکس‌های کیارنگ علایی / نشر آهنگ قلم / ۱۳۹۰ / تیراژ: ۱۰۰۰ نسخه / قیمت: ۵۰۰۰ تومان

شهر همه بیگانگی و عداوت است

2012-01-19T20:24:00.000+03:30

Mohammad Reza Mirzaei / Rewind Collection / 2007-09

شهر خاموش است، ساختمان‌ها دور هستند. آن یکی هم که خود را نزدیک‌تر می‌نمایاند، نیمه تمام است. روز در انتهاست و رنگ‌ها مرده‌اند. شهر بازی که قرار است نشانی از شادی برای انسان شهر نشین داشته باشد، نا‌پیداست: تنها به کمک یکی از اسباب غول پیکر بازی‌اش حضور خود را اعلام می‌کند و در مقایسه با انسانی قرار می‌گیرد که معلق،‌‌ رها شده و تنهاست. عکس محمد رضا میرزائی نشان از عدم دارد. حضور نداشتن و تهی بودن زندگی روزمره از آنچه در مفهوم دایره المعارفی‌اش تعریف می‌شود.

بزرگراهی به خواب دیدم که تنها تو از آن می گذشتی

2012-01-15T12:56:00.003+03:30

مشهد؛ بیست پنجم دی ماه هزار و سیصد و نود.(نوشتن همین سطر چند ماه طول کشید!)
اینجا وب سایت شخصی من است که در قسمتی از آن مطالبی درباره ی فرهنگ، هنر و عکاسی خواهم نوشت و بی شک مانند هر نوشته‌ی دیگری این نوشته ها رنگ و فرم ذهن نویسنده‌شان را خواهند داشت:

هیچ‌کس برای دیگری نمی‌نویسد، چیزهایی که می‌خواهم بنویسم هرگز موجب نخواهد شد آن دیگری که دوست‌ش دارم مرا دوست بدارد. نوشتار دقیقا همان عرصه‌ای است که «تو آن‌جا نیستی»
این آغاز نوشتن است.
رولان بارت